“Jij hebt als coach zeker nooit ruzie?!” Deze vraag word me op een verjaardag in de keuken gesteld. “Nou! Zeker…..wel” zegt Chris. Het fijne aan mijn vrouw is dat ze laatst met een heel bijzondere uiteenzetting van onze waarden kwam. Ze stelde dat één van mijn belangrijkste kernwaarde, vrijheid, nogal wilde conflicteren met haar kernwaarde verbinding. Op momenten dat zij graag wil verbinden kies ik ‘mijn’ vrijheid en kan mezelf redelijk gemakkelijk distantiëren. Ze accepteert, hier en daar met horten en stoten, wie ik ben. Laat me vrij om toch stiekum ergens aan het stuur te zitten.

Steeds vaker overpeins ik hoe het nu eigenlijk komt dat ik doe zoals ik doe, wat daar achter zit en hoe ik dit kan gebruiken om verder te komen. Ik weet al geruime tijd dat het stukje vrijheid iets is wat heel erg, maar dan ook heel erg bij mij hoort. In alle aspecten van wat ik doe en wie ik ben komt deze waarde naar voren. En ik maak steeds bewuster gebruik van deze waarde om de BV IK steeds verder uit te bouwen.

Is het autonoom? Eigenwijs? Einzelgänger? Eenzaam? Alleen? Oersterk? Opmerkelijk? Eigenlijk all of the above. In alles wat ik doe probeer ik steeds meer bij mezelf te blijven en me toe te eigenen wat van mij is; mijn trots, mijn kwaliteiten, mijn valkuilen, mijn plezier. En juist door hier op te focussen weet ik dat ik hiermee ook mijn omgeving aanraak. Het is geen egoïstische aanpak, integendeel. Door meer naar mezelf te kijken en te accepteren wie ik ben en hoe ik zaken aanpak kan ik véél beter mijn omgeving op een juiste en positieve manier beïnvloeden.

Terwijl ik Albert Heijn uitloop kijk ik naar mijn glimmende bolide en zie ik mezelf lopen. Strak in pak, roze overhemd, geblokt blauw sjaaltje om mijn nek geknoopt, groene krokodillederen schoenen aan. Wat zou een jonge Daan van mezelf hebben gedacht als ik die knakker had gezien? “Wat een bal!” Grinnikend loop ik verder, dan maar een bal. Wel een bal die daar vrede mee heeft want wat een ander denkt heb ik niet zoveel mee te maken. Ik voel me prima zo. Ik weet waar ik naar toe wil en ga. En dan is het soms nodig om in die rol je aan te passen. Dat is niet erg, juist niet! Als je maar bij jezelf blijft, het doel voor ogen houdt waarom je dingen doet zoals je ze doet.

Ik onderneem de acties zoals ik denk dat ze nodig zijn, ben continue bezig om te schaven en bij te sturen, ga de uitdaging aan om met iets nieuws zoals het Passie Paleis te komen. Iets waarvan ik de afloop nog niet weet en eigenlijk ook best wel zenuwachtig voor ben, hoe gaat dit zich ontwikkelen? Maar angst is er niet, geen angst om te falen, niet bang voor commentaar (dat lever ik zelf wel, dank u!). Er is alleen maar goede wil en zin, plezier in wat ik doe en waar ik sta. En dan is er nog die vrijheid, die voor mij o zo belangrijke kernwaarde die mij geeft waar ik recht op heb, en wat ik wil. Zo dat ik anderen daarmee verder help.
Ook zo toe aan jouw eigen stukje vrijheid? Kom en speel, 30 juni Inspiratiedag!

Je kiest dus elke dag, elk uur, elke minuut. Maar liefst 95% tot 99%  van die keuzes maak je onbewust en zorgen je hersens ervoor dat je Calvé pindakaas pakt in plaats van het huismerk omdat die vroeger altijd op zondagochtend op de ontbijttafel stond. Je bent dus geconditioneerd, getraind via ingeslepen patronen in het maken van keuzes. Vaak is dat niet erg; we hebben ooit leren fietsen en destijds hadden we daar al onze aandacht voor nodig. Nu maak je deze beweging onbewust en gaat dat gelukkig goed. Zo goed zelfs dat je al bellend, muziek luisterend, elk rood stoplicht vermijdend de trams en auto’s kan ontwijken zonder dat je daar erg veel over na hoeft te denken.

Maar wat nu als je een keuze moet maken die je leven de komende jaren sterk gaat beïnvloeden? Zoals de keuze voor een studie, een baan, of zelfs kinderen? Hoe maak je dan de juiste keuze?

In de workshop “Keuzes maken doe je zo” die we als Lightcoach geven horen we vaak wel de antwoorden op de vraag: “Waarop baseer jij je keuze?” Maar zien we ook dat er ook iets mist. Samenhang, verbinding.

Over het algemeen komen keuzes tot stand door te:

• meten; door informatie te verzamelen en educatie
• denken; observeren en logisch redeneren (gezond verstand!)
• groeien; de mensen waarmee je omgaat en opgroeit (beïnvloeding)

Is dit goed? Ja, maar niet genoeg……

Wat helpt nu echt?

• maak contact met je eigen ‘IK’ en je gevoel: verbind hetgeen waar je voor staat, je setje normen en waarden samen met je talent en passie. De combinatie tussen alles zorgt voor een goede basis van waaruit je eigenlijk alles kan ondernemen.
• wees bewust van de invloed van emoties, slaap er liever nog een nachtje over en beslis dan.
• verzamel objectieve gegevens, struin het internet af.
• vraag feedback aan relevante mensen. Mensen in je directe omgeving zoals je ouders geven vaak hun eigen gekleurde feedback aan je en kunnen dus niet altijd objectief.
• ontwikkel overzicht, kijk achteruit en vooruit. Neem de zaken mee uit je verleden waar je goed in was en hou rekening met de dingen die je vooral niet meer wilt. Projecteer dit dan in je toekomst film.
• ga op ontdekkingsreis! De mooiste stap, het ontdek je plekje moment. Je kan heel goed in iets zijn, en daar ook nog een passie voor hebben maar als de context niet juist is gaat het niet lukken! Zelf ben ik dol op kinderen en jonge mensen en één van mijn kwaliteiten is kennisoverdracht. Nu heb ik laatst geholpen op de basisschool van mijn zoon….ik vond het verschrikkelijk, echt een hel. Ik weet nu dat mijn plek daar niet is, niet als docent of iets dergelijks. En heb trouwens ongelooflijk veel respect voor de mensen in het onderwijs die dit wel goed kunnen en doen. Ga proeven dus, en weet wat bij jou past.

Als je nu alle bovenstaande punten meeneemt in het maken van je keuze zal je zien dat je keuze veel beter voor je werkt, en je vele malen succesvoller bent in hetgeen waar je op zoek naar bent.
Veel plezier met ontdekken!

Omdat we midden in een crisis zitten gaan er hier en daar wat alarmbellen af. Er liggen meerdere redenen aan ten grondslag waarom het begint te piepen en kraken.

• Er is volgens de meest recent cijfers sprake van een werkeloosheid van ruim 11% onder jongeren
• In het boek “De grenzeloze generatie en de eeuwige jeugd van hun opvoeders” komen de jongeren er niet goed vanaf door verschuivingen in het maatschappelijk kader
• Onderwijsinstellingen kampen én met bezuinigingen én met teruglopende aantallen leerlingen
• De aansluiting van de schoolverlaters, of dat nu MBO, HBO of WO is, op de arbeidsmarkt is slechts in gemiddeld 60% van de gevallen afdoende

Er zit een grote kern van waarheid in de uitkomsten van het onderzoek van Motivaction, wat de basis is geweest van het boek De Grenzeloze Generatie. Je ziet dat er bij veel jongeren een behoorlijke gebruiksaanwijzing aan vast kleeft. En naast het gebrek aan harde skills (lees de kennis die ze op school behoren te krijgen maar door het verouderde onderwijssysteem niet de juiste is) is er een steeds groter wordend communicatiegat met de verschillende generaties, de softe skills.

In de gesprekken met jongeren komt in onze optiek juist hun gedrevenheid naar voren. Ze zijn erg benieuwd naar hun toekomst en wat het leven hun te bieden heeft. Een uitgesproken optimisme is duidelijk voelbaar in de uiterlijke uitingen en hoe ze in het leven staan. Onbevangen en niet altijd realistisch. De kenmerken zoals ze beschreven staan in meerdere publicaties* zijn niet anders dan hun generatie voorgangers, echter is door het internet en de snelheid van de wereld van nu hun wereld enorm groot. Omdat deze jongeren nog niet uitgegroeid zijn op de leeftijd waarbij wel veel van ze gevraagd wordt, is hun behoefte aan veiligheid, warmte, begeleiding en een omgeving waarin ze zich thuis voelen nog steeds groot. En dat is juist waarin het vaak tekort schiet. In veel gezinnen is er geen sprake van veiligheid en warmte, essentiële onderdelen voor überhaupt een goede ontwikkeling van jou als persoon en mens. Een programma als ‘Over de streep’ brengt dit op uitermate kundige wijze in beeld.

Wat willen de jongeren van nu?

Duidelijk is dat authenticiteit voorop staat. In hun loop naar voren, hun eigen toekomst, vinden ze verder vooral hun eigen ontwikkeling belangrijk. Minder waarde hechten ze aan een concreet diploma, terwijl ze wel het belang ervan zien juist omdat in de huidige crisis er door (achterhaalde) HR afdelingen op afgewezen wordt.  En hier ontstaan gelijk al een aantal conflicten. Hun ouders en docenten hameren op wat heb ooit is bijgebracht….en wat eigenlijk niet meer van deze tijd is dus. We leiden onze jongeren op voor beroepen die er nog niet zijn, waarvan wij dus ook geen weet en kennis hebben maar we willen wel dat ze een diploma hiervoor hebben. Langzaam ontstaat er wel een kentering en zie je dat op verschillende scholen er al op een andere wijze les wordt gegeven.

De jongeren willen vooral weten hoe ze nu het beste in deze wereld kunnen staan,  hoe ze hun passie vinden, werk vinden, hun leuke vrijetijdsbestedingen kunnen financieren en het beste hun podium kunnen beklimmen. Niets meer en niets minder.

Hoe nu verder?

Hoe zorgen we ervoor dat de nieuwste generatie niet wordt ondergekletterd met valse verwachtingen en verloren idealen over hoe het ooit was? Hoe verkleinen we de kloof en bereiden we de generatie Einstein en Milleniums voor op hun toekomstige rol?

Door met ze in gesprek te gaan en te blijven, door ze serieus te nemen en vooral ook door goed te schakelen met wie ze zijn; ze kunnen nog niet alles en dat is ok. Daarvoor zijn wij als ‘oudere’ generatie er om ze op te vangen, de JUISTE begeleiding te geven waar ze wat aan hebben en door vooral het samen te doen. Samen op Lowlands in de Alpha tent, jong en oud door elkaar. Samen op de werkvloer, de jeugdige elan brengend in vastgeroeste organisaties. Samen bij opa en oma op bezoek, helpen met boodschappen doen. Samen de toekomst in. Samen spelen is samen delen……

*Het Puberbrein binnenstebuiten

*De Grenzeloze generatie en de eeuwige jeugd van hun opvoeders

*Het generatie raadsel

Opties die vanuit bovenstaande inzichten gekozen kunnen worden:

1. De werkgever betaalt de factuur en rekent de kosten excl. BTW als bedrijfskosten die hij ten behoeve van zijn personeel maakt.
2. De werknemer betaalt de factuur en de werkgever geeft daarvoor een vergoeding aan de werknemer via de loonstrook of betaling van de declaratie. De werkgever mag dit als een netto (dus onbelaste) vergoeding uitbetalen als de werkgever er voor heeft gekozen om loopbaanadvies onder de gerichte vrijstelling laat vallen.
3.  De werknemer betaalt de factuur zelf en krijgt geen vergoeding van de werkgever. In dat geval kan de werknemer deze kosten bij studiekosten aftrekken van de loon-belasting (rekening houdend met een drempel van € 500).

In de praktijk komt de 1e optie van bovenstaande het meeste voor. De werkgevers betalen de rekening en verrekenen de BTW.

Bron: NOLOC, november 2011.

de plek waar je dromen een vleugje werkelijkheid meekrijgen!”

Een nieuw interactief live experience………………….maak een feest van je toekomst!

Onze missie is het verspreiden van ‘het woord’, onze visie op hoe je daadwerkelijk succesvol kan zijn in het vinden van je eigen identiteit, hoe je een goede relatie opbouwt met een levenspartner, hoe je het beste met je carrière om kan gaan om vele malen succesvoller en dus ook gelukkiger wordt.

Deze kort en krachtige sessies van een half uur doen we op onze manier; we hebben geen platte powerpoint presentaties, geen harde stoelen in een dodelijk saaie kantoor omgeving, neeeeeeee! Wij hebben het PassiePaleis! In een inspirerende omgeving, heerlijk ontspannen krijg je in 30 minuten een geweldige Breindouche!

Kom en voel, beweeg, sta stil, kijk vooruit en achteruit, ont-moet nieuwe mensen, ontdek en beleef je passie, dans en ervaar hoe het is om nieuwe uitzichten te krijgen.

Komt en speel, lach en geniet!!

 Het PassiePaleis is volledig zelf voorziend: natuurlijk is het een beleving om van buitenaf te zien wat de deelnemers aan het doen zijn, zonder dat er een grove schending van de privacy of vertrouwelijkheid is. Door onze insteek, light en luchtig, met passie en plezier, zorgen we voor een juiste setting. Daarnaast voel je je als je binnen bent toch nog veilig om je te laten gaan.

De aankleding van het PassiePaleis wordt mede mogelijk gemaakt door Fatboy; heerlijk comfortabele zitplekken en de juiste huiselijke verlichting zorgen voor een speels gevoel. De Passiedokters en doktersassistenten zijn je begeleiders met elk uur een nieuwe voorstelling!

The palace of passion!

A new hot smoking interactive soothing life moving experience.

 Experience a pleasant refreshing brain shower and enjoy the journey towards your own insights. You’ll be accompanied by the passion doctors who, entirely in their unusual style, remove your inner blockades. All your senses will be tinkered…are you ready?!?!

Wat zorgt ervoor dat je beter een keuze kan maken?

Door eerst goed in de spiegel te kijken! Klinkt simpel hé……en dat is het ook. In de workshop “Keuzes maken doe je zo” vertel ik mijn verhaal, een verhaal over een zoektocht die me heeft gebracht waar ik nu ben, bij mezelf.

We nemen je in de workshop mee in je eigen wonderlijke droomwereld, reizen langs je zintuigen via je hersens naar je hart en eindigen heel pragmatisch weer bij het ratio. Wat heb je nodig om je droom te verwezenlijken? Aan het einde van de workshop heb je inzicht gekregen over hoe je nu beter keuzes kan maken en dus succesvoller bent. Hieronder staan nog wat tips die komen uit het boekje Het Klavertje Vier, een fabel over geluk van Alex Rovira en Fernando Trias de Bes van harte aanraden. In dit boek krijg je inzicht in hoe het werkt in de zoektocht naar geluk, één van de constanten in de geschiedenis van de mensheid en zeer zeker in de huidige tijd. Ik geef je in het kort de 10 regels van het geluk:

1ste regel van het Geluk; dom geluk is nooit van lange duur want het hangt niet van jou af. Het echte Geluk schep je zelf, daarom is het van lange duur.
2de regel van het Geluk; velen willen het Geluk bezitten, maar slechts weinigen besluiten ernaar op zoek te gaan
3de regel van het Geluk; als je nu geen Geluk hebt, komt het misschien omdat de omstandigheden dezelfde zijn als altijd. Als je wilt dat het Geluk komt moet je nieuwe omstandigheden scheppen.
4de regel van het Geluk; omstandigheden scheppen voor het Geluk win niet zeggen dat je alleen je eigen voordeel moet zoeken. Omstandigheden zo creëren dat anderen er ook bij winnen trekt het Geluk aan.
5de regel van het Geluk; als je het scheppen van de omstandigheden ‘tot  morgen uitstelt’ komt het Geluk misschien nooit. Omstandigheden scheppen vereist dat je een eerste stap zet….doe het vandaag nog!
6de regel van het Geluk; zelfs als de noodzakelijke omstandigheden lijken, komt het Geluk soms niet. Zoek in de kleine details naar omstandigheden die overbodig lijken….maar toch onmisbaar zijn.
7de regel van het Geluk; wie alleen in toeval gelooft, vind het scheppen van goede omstandigheden absurd. Wie zich toelegt in op het scheppen van goede omstandigheden, maakt zich niet druk over toeval.
8ste regel van het Geluk; niemand kan Geluk verkopen. Geluk is niet te koop. Wantrouw verkopers van Geluk.
9de regel van het Geluk; als je alle omstandigheden hebt geschapen, wees dan geduldig en geef niet op. Heb vertrouwen als je wilt dat het Geluk komt.
10de regel van het Geluk; Geluk scheppen is goede omstandigheden creëren voor kansen, maar kansen zijn geen kwestie van geluk of toeval: ze zijn er altijd!

Geluk creëren bestaat alleen maar uit….goede omstandigheden scheppen.

Ik maak de piste lang en zoek de randen op. Door scherpe rondingen stuift de harde morgensneeuw op, verdwaast door de plotselinge verschuivingen. Met een frisse blik zoek ik de volgende wending op, steeds meer vaart makend. Ik kijk waar ik heenga, en tegelijkertijd laat ik me verrassen waar de sneeuw me heenleidt. Even ben ik los van de sneeuw en suis over een bobbel, de volgende naarstig ontwijkend. Ternauwernood behoud ik mijn evenwicht en wordt even teruggeworpen. Ik herstel me en begeef me verder op het pad. Bomen flitsen voorbij, de wind giert, de zon verwarmt. Druppels vormen zich als kristallen op de wegwijzertakken.

Plotseling houdt de smalle en steile piste op en gaat over in een brede, zonovergoten weide. Vele kleuren lachen me tegemoet en een verfrissende diversiteit aan lotgenoten vult mijn gezichtsveld. Een prachtige pleisterplaats doemt op en met een glimlach minder ik vaart. Wat een schitterende plek om even te rusten, stil te houden en te overpeinzen. Over welke weg ik nu inga, welke piste me verder zal leiden en me geeft wat ik wil. Plezier, passie, groei. Groeien in wat ik het liefste doe, spelend met sneeuw en de natuur, mezelf verder uitdagen……….

“Het huidige onderwijssysteem is hopeloos verouderd en niet meer van deze tijd. De directe aansluiting bij de maatschappij is een probleem dat bij veel leerlingen en studenten speelt; de bijgebrachte kennis komt niet overeen met de praktijk.”
Een boute stelling waar over te discussiëren valt. Feit is dat veel scholen achter de feiten aanlopen.

Na de invoering van de Mammoetwet, het op de schop gaan van het basisonderwijs, de brugklas die niet werkte, invoering van competentie gericht onderwijs is het onderwijs redelijk van het padje af. Dit is niet zozeer de ‘schuld’ van het onderwijzend personeel als wel de invloed van de politiek. Zwalkend en telkens weer een afslag nemend die niet werkt dreigt een enorme kaalslag van kennis maar vooral bevlogenheid. Kijkend naar het huidige systeem mis je vooral dedicated personeel. Leraren, docenten, tutoren of experts, personeel is de basis van elke onderneming. Niet voor  niets is human capital de term van nu en de toekomst, zonder het juiste kapitaal zal je onderneming het niet redden. Personeel dat de schone taak heeft om alle veranderingen in de praktijk toe te passen. Maar zonder kaders, draagvlak en goede instructie kan je nog zoveel willen veranderen, de kans op succes blijft dan erg klein.

“Ik geef hier les om de studenten een diploma mee te geven” is een uitspraak die een docent op een hogeschool deed bij één van onze workshops. Vol verbazing gaf een student aan dat zij juist op de opleiding zat om zichzelf te ontwikkelen. Verschillende doelen? Begrijpelijk dat het dan mis gaat in de verwachtingen die beide partijen van elkaar hebben en dus ook vaak de uitkomst. Jammer is dat het middel om elkaar te begrijpen, communicatie, niet altijd wordt toegepast.

Bij een bezoek aan het IJburg College in Amsterdam word ik aangenaam verrast door de opzet. De school werkt met principes:
•    iedereen doet mee
•    van en met elkaar leren
•    onthouden wat je leert
•    aantrekkelijk zijn voor elkaar

Het werken met principes is iets wat sowieso hout snijdt in het kader van de rest van je leven. Principes zijn diepgeworteld en zorgen ervoor dat je er ook naar gaat leven. Anders dan alleen ‘platte’ kennis aan te leren zorgen principes ervoor dat je kunt fungeren met een  duidelijk en sterk fundament.
De school staat ook het principe voor van leven in de werkelijkheid van en met elkaar. Participatie van leerlingen én ouders, gezonde lunches, twee jaar basisvorming met werken in je eigen tempo, iedereen een Macbook mee naar huis. Een onderwijsinstelling die het eindelijk anders gaat doen en een ontwikkeling die door de rest van onderwijsland met grote belangstelling gevolgd wordt.

Een goed initiatief van deze VO instelling.  Maar ook initiatieven op vroegere leeftijd zullen ervoor zorgen dat de aansluiting en transitie van de jongeren op het ‘echte’ leven veel makkelijker en soepeler verlopen. Zo beet ik het spits af op ‘careerday’ op de basisschool van mijn jongste, die in groep acht zit. Mijn eerste vraag als ‘loopbaancoach’ (een voor hun redelijk abstract en weinig interessant beroep) is wie er al weet wat hij wil worden later als je groot bent. Een lastige vraag die ook voor volwassenen vaak moeilijk te beantwoorden is. En toch een vraag die ertoe doet. De antwoorden liepen uiteen van profvoetballer, snowboarder tot regisseur en luchtverkeersleider. Wat natuurlijk opvalt is dat veel kinderen in deze leeftijd iets kiezen wat bekend is, wat hun directe omgeving (peers/ouders) doet. Het was leuk om te zien waar deze kinderen mee bezig zijn.  Als je vroeg genoeg begint met te dromen, je mogelijkheden te exploreren, na te denken over wie je bent en wat je eigenlijk belangrijk vind, gaat ontdekken waar je talent ligt, te kijken wat je allemaal kan doen met wat je leuk vind ben je al veel meer en preciezer in de goede richting aan het zoeken waar je toekomst ligt.
Spelenderwijs is een integrale aanpak van loopbaanplanning nodig om zo ook kinderen en jongeren bewust te laten worden van hun (keuze)mogelijkheden. Een aanpak waarin gekozen wordt om dit in het lespakket aan te bieden zal niet alleen zorgen voor meer bevlogenheid bij zowel de leerlingen als de leraren maar ook voor een forse besparing op uitval en switchkosten later in het middelbaar, hoger en wetenschappelijk onderwijs. Hierbij wel de kanttekening makend dat de wijze waarop deze lessen worden gegeven niet op basis van docentgestuurde onderwijs zijn maar ruimte laten en geven voor eigen inbreng van verantwoording, passie en talenten. Geef deze jongeren een goede voedingsbodem en de juiste pokon!

Op natuurlijke wijze het stimuleren en laten voelen van jonge mensen inzake het keuzeproces is noodzakelijk om de aan de vraag die het echte leven van je eist te kunnen voldoen.  En dit kan niet vroeg genoeg beginnen!

PS: donderdag 7 en vrijdag 8 oktober geven we vier workshops in de Jaarbeurs op het Careerevent aan young professionals!  Goed om te zien dat alle workshops volgeboekt zijn! Klik hier voor meer info

Coachen gaat over het leren en veranderen. Hoe mensen leren is lange tijd onderzocht vanuit psychologische en managementtheoretische invalshoeken. De laatste jaren wordt vanuit de neurowetenschappen veel nieuwe informatie  geleverd.

Neurowetenschappelijk gezien betekent leren: het maken van nieuwe breinverbindingen. We leren de hele dag door omdat bij alles wat we ervaren en doen neurale sporen in ons brein achterblijven.  Deze veranderingen in ons brein hebben invloed op ons bewustzijn en gedrag.

Verandering , coaching en het brein
Verandering is als het gaat om inter- en intrapersoonlijke problemen veel lastiger dan we denken. Het vraagt blijvende aandacht en een enorme wilskracht. We gaan in dit artikel kort in op de waarde die kennis uit de toegepaste neurowetenschappen kan hebben voor  coaches door in te gaan op drie punten:
-          Waarom is veranderen zo moeilijk?
-          Hoe kan coaching het brein beïnvloeden?
-          Wat maakt blijvende verandering mogelijk?

Waarom is veranderen zo moeilijk?
Onze hersenen zijn in de eerste plaats gemaakt om gedrag te automatiseren, zodat we er niet over na hoeven denken. Dit vergroot de overlevingskans. Onze hersenstam met oudere breindelen, het zgn. reptielenbrein, is meer bepalend voor ons dagelijks gedrag dan de jongere, meer aan de oppervlakte gelegen, schorsdelen.  Het brein is ingesteld op het ontdekken van veranderingen en op het zenden van signalen om ons op iets ongewoons te attenderen.  Als een zgn. error-detector scant de orbitale cortex in het brein alles om zich heen.
In de tweede plaats hebben we te maken met de verschillende delen van het werkgeheugen in het voorste deel van het cognitieve brein. Ons werkgeheugen heeft een beperkt uithoudingsvermogen en vraagt meer energie dan de dieper gelegen structuren, die ons automatische, routinematige gedrag aansturen. Autorijden is zo’n routineactiviteit. We doen het zonder nadenken. Moeten we ineens links rijden dan wordt het ineens een stuk moeilijker. Coachen is in zekere zin te vergelijken met links leren rijden.
In de derde plaats is ieder complex systeem en dus ook het brein, gericht op homeostasis
Elke kracht die verandering wil wordt weggeduwd, het evenwicht moet behouden blijven. Pas wanneer de wens om te veranderen van binnenuit het systeem c.q. de persoon komt kan verandering plaatsvinden. Daarnaast is er alleen bij voldoende triggering van ons oude brein, bijvoorbeeld door sterk lijden of een levensbedreigende situatie, een neiging om daadwerkelijk te veranderen.

Hoe beïnvloedt coaching het brein?
Op vier hoofdgebieden wordt wetenschappelijk onderzoek  verricht om te kunnen verklaren op welke manier coaching het brein beïnvloedt.
Het eerste onderzoeksgebied betreft Aandacht.  Gerichte aandacht speelt een cruciale rol in het creëren van (fysieke) veranderingen in het brein. Waar aandacht op gericht wordt, maakt het brein nieuwe verbindingen (selfdirected neuroplasticity) en de vragen die aan het brein worden gesteld beïnvloeden de kwaliteit van deze verbindingen.  Verandering vraagt voldoende en herhaalde aandacht voor een nieuw idee. Het is daarom van belang om met de coachee te kijken naar wat hij heeft geleerd van eigen acties en met herhaling aandacht te besteden aan verkregen inzichten door ze bijvoorbeeld op te schrijven of het te bespreken. Complexe uitdagingen moeten vereenvoudigd worden in concrete thema’s .
Ook pleit dit voor een oplossingsgerichte in plaats van probleemgerichte vraagstelling. Focus op oplossing creëert  oplossing, focus op probleem verdiept het probleem in ons denken.

Naast Aandacht zijn Reflectie, Inzicht en Actie belangrijke onderzoeksgebieden voor coaching.
Reflectie is niet hetzelfde als analyseren of nadenken, maar is het vermogen om stil te staan bij zichzelf  en de blik naar binnen te richten. De focussingtechniek is een belangrijk hulpmiddel om een  verbinding te maken tussen het emotionele en cognitieve brein en zo contact te maken met een  eigen Inzicht. Het is van belang dat een coach dit opmerkt  door goed naar veranderingen in de gezichtsuitdrukking van de coachee te kijken en deze te stimuleren om de volle aandacht te richten op het inzicht.  Wanneer het juiste inzicht is verkregen, volgt gelijk de drang om tot Actie over te gaan. De energie die men krijgt van een inzicht helpt de angst voor verandering te overwinnen en voorbij de automatische, evenwicht herstellende respons te gaan. Een uur later is deze motivatie zo goed als weg. Dit betekent dat we gebruik moeten maken van deze momenten en het inzicht om moeten zetten in een eerste aanzet.

Wat maakt blijvende verandering mogelijk?
Het deel van ons brein waarmee we nieuwe dingen leren is snel vermoeid. Automatische routineuze activiteiten kosten minder energie dan het leren van nieuwe bewuste responsen.
We moeten er rekening mee houden dat ons werkgeheugen snel vol zit  en in kleine herhaalde stappen nieuw gedrag oefenen. Dit zal voor nieuwe neurale verbindingen zorgen die uiteindelijk een stabiel netwerk gaan vormen. En hoe stabieler het netwerk, hoe minder energie het nieuwe gedrag zal kosten. Het nieuwe gedrag wordt langzamerhand geïnstalleerd in lagere breindelen en hierdoor automatisch. De verandering wordt blijvend.
Samengevat kent Coachen met het Brein een paar belangrijke uitgangspunten:
-          Zonder verandering in neurale netwerken zal coaching leuk of interessant  zijn maar niets veranderen
-          Waar aandacht op gericht wordt, ontstaan nieuwe netwerken.
-          Het is van belang om snel na het inzicht, wanneer de motivatie nog aanwezig is, actie te ondernemen.
-          Blijvende verandering is mogelijk wanneer het verkregen inzicht in kleine, herhaalde, concrete acties in praktijk wordt gebracht waardoor het nieuwe gedrag wordt opgeslagen in een nieuw neuraal netwerk.

Een coach die gebruik maakt van kennis van het brein zal geen advies geven maar ideeën, niet gehecht zijn aan eigen opvattingen, focussen op oplossingen en kleine stapjes aanmoedigen.
Dine Noorda, John van der Meij, www.trilemma.nl
Geïnspireerd door: David Rock in Coaching with the Brain in Mind. Jeffrey Schwartz in A Brainbased Approach to Coaching

Heb jij de gave om af te stemmen op wat zich aandient? Wil jij binnen een half uur leren tot de kern te komen? Ben jij geschikt om het predikaat Lightcoach te voeren? Wil je mensen op een leuke en luchtige manier verder helpen?
Lees dan verder op deze pagina: http://www.lightcoach.nl/train-de-trainer/